چالش های تنظیم مقررات بیت کوین و ارزهای دیجیتال

قانون گذاری بیتکوین

 

بیت کوین اولین ارز رمزگذاری شده شخصی و دیجیتال است که با استفاده از یک شبکه نظیر به نظیر در سراسر اینترنت مبادله می‌شود. این ارز هیچ ارزش ذاتی ندارد، به این معنی که دولت، نهاد یا شرکت مستقلی وجود ندارد که ارزش آن را حفظ یا بر آن نظارت نماید. در عوض، برای کسب ارزش از طریق تقاضا و حفظ امنیت، متکی به یک شبکه نظیر به نظیر از طریق برنامه‌ای است که کاربران بر روی ماشین های شخصی خود آن را اجرا می‌کنند.

پس از اینکه فرد به یکی از سه طرق استخراج، خرید یا مبادله آنلاین، بیت کوین را به دست آورد، می تواند به دو روش زیر آن را ذخیره کند:

1.کیف پول آنلاین: ذخیره بیت کوین در یک حساب مدیریت شده توسط شخص ثالث

2.کامپیوتر شخصی: در اینجا مسئله ای پدید می‌آید. یک دلار مجازی را در نظر بگیرید که تنها حاوی اطلاعات است و کاغذ و فلز ندارد، چطور می‌توان مانع از تقلب افراد در خرج کردن بیت کوین شد؟ فرض کنید افراد بارها یک بیت کوین را مانند متن، کپی و پیست کرده و مجدد خرجش کنند. بیت کوین یک پول رسمی و قانونی نیست، پس چگونه می‌توان مشکل خرج دوباره پول (Double Spending) را حل کرد؟

ارزهای دیجیتال معمولا این مشکل را با یک اتاق پایاپای مرکزی (Central clearing house) حل می‌کنند تا با ایجاد یک دفتر کل توزیع شده به هنگام از همه تراکنش‌ها، مغایرت‌ها را چک نمایند. اما بیت کوین حتی نیاز به شخص ثالث قابل اعتماد یا همان اتاق پایاپای مرکزی را نیز حذف می‌نماید و این کار را با سپردن نظارت به همه کاربران انجام می‌دهد.

هر کاربر باید برنامه‌ای را اجرا کند که دو کلید رمزنگاری ایجاد می‌کند. اولین کلید خصوصی بوده و در رایانه ذخیره می‌شود و دومی عمومی است. وقتی انتقال بیت کوین شروع می‌شود، به کمک کاربران بیت کوین، مقدار مورد انتقال به همراه کلید عمومی دریافت کننده، در شبکه کدگذاری و ارسال می‌شود. دریافت کننده به وسیله وارد نمودن مقدار کدشده و کلید خصوصی خودش بیت کوین ها را پذیرش می‌کند. فرستنده در نهایت با امضای معامله با کلید خصوصی خودش به شبکه اطلاع می‌دهد که بیت کوین صاحب دیگری دارد. هر کاربر به طور مداوم، لاگ تراکنش‌ها را دانلود می‌کند. استخراج کنندگان تراکنش‌ها را تایید می‌نمایند و سپس تراکنش‌ها به دفتر عمومی (بلاک چین) وارد می‌شوند. پس از ورود به دفتر عمومی، مشکل خرج دوباره پول حل می‌شود، چون تلاش برای خرج بار دوم توسط استخراج‌ کنندگان، نامعتبر شناخته می‌شود.

 


مزایای‌ بیت کوین‌


  1. هزینه و کارمزد کمتر (به کمک حل مشکل خرج دوباره پول)
  2. ناشناسی بیشتر (در انتقال پول به اطلاعات شخصی افراد احتیاج نیست)
  3. ریسک کمتر برای پذیرنده (غیر قابل برگشت بودن پول)
  4. افزایش سرعت و سهولت انتقال/ پرداخت
  5. حساسیت کمتر به دست کاری دولت و فشارهای تورمی به کمک اثبات کار  (Proof of work)

 


کاربردهای‌ بیت کوین


  1. پرداخت آنلاین
  2. پرداخت در فروشگاه فیزیکی
  3. فرصت سرمایه‌ گذاری
  4. ایجاد کسب وکار جدید برای تسهیل استفاده از بیت کوین

در پرداخت آنلاین معایب و مزایایی متصور هستیم. در این پرداخت‌ها معایبی همچون امکان سرقت سیستم و مشکل بی ثباتی ارزش بیت کوین وجود دارد. مزیت آن این است که فردی که خرید انجام داده، نمی‌تواند ادعا کند که کالا را تحویل نگرفته است و بدین ترتیب پذیرنده مشکل برگشت پول نخواهد داشت. از آنجایی که بسیاری از افراد بیتکوین را به قصد نگهداری یک دارایی با ارزش خریداری می‌کنند تا در وقت مناسب بفروشند، به نظر می‌رسد بیت کوین باید در بازار اوراق بهادار پذیرفته شده و قانونمند شود. اشخاص ثالث جدیدی که در این حوزه می‌توانند شروع به فعالیت کنند شامل توسعه دهندگان سخت افزاری برای استخراج بیت کوین، ATM (تبدیل بیت کوین به پول نقد)، و اپلیکیشن موبایل/ کیف پول الکترونیکی بیت کوین می‌باشند.

 


تنظیم‌ مقررات


مقررات بیتکوین

 

به طور کلی مسائل مربوط به تنظیم مقررات بیت کوین را در دو دسته می‌توان طبقه بندی کرد:

الف) موانع بالقوه تنظیم مقررات بیت کوین

  1. هیچ نهاد متمرکزی برای آن وجود ندارد، در نتیجه بسیاری از مسائل مانند مالیات یا شکایات در ابهام قرار می‌گیرند.
  2. ناشناسی را افزایش می‌دهد.
  3. با سرقت کامپیوتر فردی که بیت کوین را در آنجا ذخیره کرده، صدمات غیرقابل جبرانی وارد می‌شود.


ب) عدم تطابق بیت کوین با مدل های موجود و ناتوانی در تنظیم آن با این مدل ها

پاسخ کشورهای مختلف به چگونگی تنظیم مقررات بیت کوین در چهار دسته زیر قرار می‌گیرد:

  1. هیچ اقدامی برای تنظیم انجام نداده اند (رویکرد  wait and see)
  2. اصلاح رفتار مالیاتی ارز مجازی بدون سایر تنظیمات
  3. ممنوعیت و محدودیت استفاده از بیت کوین
  4. شناخت ارز دیجیتال به عنوان فرم پولی که به صورت قانونی تنظیم می‌شود.

با بیت کوین، مردم سراسر جهان می‌توانند در قماربازی های آنلاین شرکت کنند. همچنین می‌توانند با استفاده از آن در سایت های بدنام حضور یابند و حتی مواد مخدر و اسلحه را به طور ناشناس بخرند. ناشناس بودن در معاملات بیت کوینی می‌تواند منجر به فرار از پرداخت مالیات شود که این مسئله برای بعضی از دولت ها و شهروندان خوشایند نیست و آنان با چنین معاملات پشت پرده اینترنتی مخالف اند.

دولت ها دوست ندارند که شهروندان از پرداخت مالیات شانه خالی کنند و قانون گذاران نیز از اینکه مردم از روشی هوشمندانه برای دور زدن قانون استفاده کنند، ناراضی هستند. با وجود این مسائل قانونی و اخلاقی و با اینکه ارزش بیت کوین کاملا غیرقابل پیشبینی است، اما همچنان این واحد پولی مجازی به کار خود ادامه می‌دهد. همین باعث شده است که بسیاری از اقتصاددانان و مصرف کنندگان درباره آینده این ارز دیجیتال به فکر فرو روند.

 


تنظیم‌ مقررات بیت کوین


با توجه به ماهیت تنظیم نشده مقررات بیت کوین باید آن را از سایر سیستم های مشابه تمایز داد تا چگونگی تعامل قانون با توزیع و استفاده از آن درک شود. از آنجاییکه بیت کوین با کاربران مخصوص به خود همچون یک ارز جایگزین عمل می‌کند، به نظر می‌رسد در مواجهه با آن، مفاهیم و مقررات بانکداری قابل اجرا باشد. در ادامه بانکداری و قوانین مرتبط با بیت کوین مرور می‌شود.  چنانچه سیستم بیت کوین به عنوان یک خدمت بانکی تشخیص داده نشود، با خدمات دیگری مقایسه خواهد شد. به عنوان مثال پس از بانکداری به سراغ خدمات انتقال وجوه الکترونیک خواهیم رفت. در نهایت، به مقایسه بیت کوین با سایر ارزهای جایگزین و وضعیت قانونی آنها پرداخته می‌شود تا محدودیت های قانونی قابل اعمال بر آن شناسایی گردد.

فعالیت بانکی: بسیاری از افراد بیت کوین را به عنوان نوعی ابزار بانکی یا حساب شبه بانکی به کار می‌گیرند. بنابراین تعاریف بانکداری می‌تواند نقطه شروع خوبی برای درک پارامترهای قانونی کاربرد بیت کوین باشد. بانک موسسه ای مالی برای سپرده گذاری، وام، مبادله، صدور پول، انتقال وجه و غیره است.

سایر خدمات مالی: همانطور که گفته شد شبکه بیت کوین «پول مجازی» را بین اشخاص انتقال می‌دهد و این کار را از طریق یک سیستم مدیریت شده توسط کاربرانی که مسئول ایجاد زنجیره بلوکی هستند، صورت می‌دهد. این سیستم بی شباهت به یک سرویس انتقال دهنده پول نیست. از طرفی مبادله بیت کوین یک انتقال پول الکترونیکی است، که هر دوی این شباهت ها به تنظیم مقررات آن کمک می‌کند.

قوانین صدور مجوز انتقال دهنده پول: در نگاه اول، سیستم بیت کوین همچون کسب و کار انتقال دهنده پول به نظر می‌رسد. این کسب و کار از مشتری پول را دریافت می‌کند و سپس در ازای کارمزد، پول را به مکانی که مشتری تعیین نموده و معمولا یک کشور خارجی است، انتقال می‌دهد. انتقال دهنده پول باید توسط دولت هایی که افراد در آن واقع هستند، دارای مجوز باشد.

انتقال پول الکترونیکی: بیت کوین یک ابزار پرداخت الکترونیک است. پس می‌تواند تحت قواعد انتقال پول الکترونیکی تنظیم گردد. انتقال پول الکترونیکی شامل هرگونه انتقال وجه، غیر از معاملات نشات گرفته از چک، برات یا ابزار کاغذی مشابه است که از طریق یک پایانه الکترونیکی، ابزار تلفنی، کامپیوتر یا نوار مغناطیسی آغاز می‌شود تا سفارش، دستور یا مجوز یک موسسه مالی برای بدهکار کردن یا اعتباردهی یک حساب صورت پذیرد.

سایر منابع بالقوه برای تنظیم مقررات بیت کوین:نگرانی های قانونی نظیر اینکه آیا استفاده از بیت کوین موجب هرگونه مشکل قراردادی خواهد شد؟ آیا بیت کوین ها همچون ارزهای مکمل تحت قوانین هستند؟ اگر مقررات اوراق بهادار ممنوعیت بیت کوین را اعلام کند، چه می‌شود؟ نیز ممکن است وجود داشته باشد.

 


قوانین‌ بانکداری


برخی از مردم پس انداز خود را به بیت کوین تبدیل کرده اند تا ابزاری برای حفظ ثروت و افزایش آن باشد. در حالی که این امر به معنای پیاده سازی مفاهیم فعالیت های بانکی است، طبیعت بیت کوین مانع استفاده از قوانین و مقررات بانکی می‌شود. چرا این را می‌گوییم؟

تعریف بانک را در نظر بگیرید. بانک موسسه ای است که سپرده می پذیرد و وام می‌دهد. بنابراین اگر بیت کوین بخواهد تحت الزامات بانک قرار بگیرد، باید حداقل شامل این سه مشخصه باشد. اولین لازمه این است که نهاد، موسسه یا یک شخص باشد. بیت کوین شخص،کسب و کار یا موسسه نیست. بیت کوین اساسا مجموعه ای از کاربران است که یک مکانیسم پرداخت را پذیرفته اند. بیت کوین صرفا وسیله ای برای تبادل است. موسسات نهادهایی هستند که سیاست های پولی را اجرا می‌کنند. برعکس، بیت کوین سیاست پولی خود را از طریق نرم افزار و بدون نیاز به یک موسسه مرکزی انجام می‌دهد و کاربران آن ارزشش را تنظیم می‌کنند، نه حکومت، کسب وکار یا هر نوع سازمان دیگر. بنابراین بیت کوین از کاربران و مالکان آن مجزا نیست و نمی‌تواند یک موسسه باشد.

دومین الزام یک بانک این است که سپرده بپذیرد، در حالی که نرم افزار بیت کوین به جای ذخیره ارز تنها به توزیع ارز می پردازد. علاوه بر این بیت کوین ها بر روی یک کامپیوتر شخصی یا در کیف پول آنلاین ذخیره می‌شوند، نه بر شبکه بیت کوین. الزام نهایی یک بانک این است که وام می‌دهد. وام در ذات سیستم بیت کوین جایی ندارد. بیت کوین ها به طور سنتی از طریق استخراج، مبادله یا خرید کسب می‌شوند نه از طریق ایجاد وام. پس از کسب بیت کوین انتظار نمی رود که کاربران آن را بازپرداخت کنند. بنابراین قوانین بانکی درباره بیت کوین غیرقابل اجرا است.

 


انتقال دهنده‌ پول


یک کسب وکار انتقال دهنده پول، کسب وکاری است که انتقال پول را به صورت رسمی یا غیررسمی خارج از سیستم مالی متداول تسهیل می‌کند و یک موسسه سپرده گذاری نیست. تکنولوژی بیت کوین بسیار به این تعریف نزدیک است. به طور طبیعی، شبکه بیت کوین به طور غیررسمی انتقال پول را جدا از سیستم مالی متعارف تسهیل می نماید. به علاوه یک موسسه سپرده گذاری نیست.

با این حال بیت کوین یک کسب وکار نیست که این امر مانع از آن می‌شود تحت قوانین کسب وکار فرستنده پول قرار بگیرد. اگرچه خود بیت کوین نمی‌تواند به عنوان کسب وکار انتقال دهنده پول در نظر گرفته شود، این استدلال قوی وجود دارد که برخی کاربران بیت کوین می‌توانند خدمات انتقال پول را شکل دهند.

خدمات انتقال پول شامل ۱) یک فرد یا کسب وکار که کنترل عملیات را بر عهده می‌گیرد، ۲) تعهد برای انتقال وجه یا سایر ارزش هایی که جایگزین ارز می‌شود، 3) به طور مکرر برای کسب سود انجام شود، ۴) و نیاز به اخذ مجوز دارد.

با توجه به این عوامل، فناوری بیت کوین در تعریف خدمات انتقال دهنده پول قرار نمی‌گیرد، زیرا یک نهاد قانونی نیست و برای کسب سود کار نمی‌کند. با این حال، برخی ماینرهای بیت کوین که برنامه بیت کوین را کنترل و اجرا می‌کنند، می‌توانند در تعریف قانونی این موضوع قرار بگیرند. این در حالی است که آنان پول های تحت حمایت دولت را انتقال نمی‌دهند بلکه بیت کوین را که ارزش جایگزینی برای ارز است، انتقال می‌دهند. پس عوامل به کاربر و مکان او بستگی دارد.

برای اکثر کاربران، دانلود نرم افزار بیت کوین و انجام معاملات در شبکه بیت کوین منجر به هیچ سودی نمی‌شود و کاربر تنها دفترکل پشتیبان بیت کوین را دانلود می‌کند. اما استخراج‌ کنندگان بیت کوین ممکن است شرایط متفاوتی داشته باشند. این کاربران بلوک ها و شبکه بلاک چین را که به عنوان ابزار واقعی پردازش و تایید معاملات عمل می‌کند، ایجاد می‌کنند. در عوض، نرم‌ افزار بیت کوین به استخراج‌ کنندگان از طریق بیت کوین هایی که به خاطر تلاش خود به دست می‌آورند، پاداش می‌دهد. این فعالیت قطعا می‌تواند به عنوان سود طبقه بندی شود، و حتی برخی فرآیند استخراج بیت کوین را به عنوان یک کسب وکار توصیف می‌کنند.

 


مقررات‌ اینترنتی


از آنجایی که نرم‌ افزار بیت کوین، بیت کوین ها را به صورت الکترونیکی از کاربری به کاربر دیگر در سراسر اینترنت انتقال می‌دهد، فرصت بالقوه دیگری، برای تنظیم آن تحت قواعد اینترنتی وجود خواهد داشت. اما نرم‌ افزار بیت کوین نمی‌تواند به عنوان یک موسسه مالی تحت مقررات اینترنتی واجد شرایط باشد، زیرا به عنوان یک نهاد قانونی قابل تشخیص نیست.

نرم‌ افزار بیت کوین تنها ابزار دسترسی به منظور فراهم سازی خدمات انتقال وجه الکترونیکی برای کاربران بیت کوینی است که حساب کاربری دارند. همچنین بیت کوین ها در رایانه شخصی کاربر یا در کیف پول آنلاین ذخیره می‌شوند. ذخیره سازی بیت کوین ها بر روی یک رایانه شخصی به لحاظ کارکردی معادل نگه داشتن پول نقد در کیف پول یا مکان امن دیگر است. ذخیره سازی بیت کوین ها در کیف پول آنلاین یک وبسایت، به طور غیرمستقیم متعلق به یک مصرف کننده است. بنابراین نرم‌ افزار بیت کوین نمی‌تواند همچون یک موسسه مالی واجد شرایط تحت مقررات الکترونیکی قرار بگیرد، اما کمپانی کیف پول دیجیتال ممکن است بتواند.

دومین مولفه ضروری تحت مقررات الکترونیکی، انتقال وجوه الکترونیک است. نرم‌ افزار بیت کوین انتقال وجوه را به صورتی مستقل انجام می‌دهد و از آنجایی که نرم‌ افزار برای انجام هیچ کاری به سفارش، دستور یا مجوزدهی موسسه مالی نیاز ندارد، فعالیت آن در تعریف قانونی انتقال وجه الکترونیکی قرار می‌گیرد. همین را می‌توان برای کمپانی های کیف پول دیجیتال بیان نمود. آنها در واقع هیچ نوع فعالیت انتقال را آغاز نمی‌کنند و انتقال ها توسط مالکان حساب ها شروع می‌شود. حتی اگر استدلال شود که کمپانی های کیف پول دیجیتال، موسسات مالی هستند و شبکه بیت کوین انتقال های الکترونیکی را اجرا می‌کنند، هر دو نهاد قادر به برآورده کردن الزامات تحت آن قوانین نیستند.

 


قوانین‌ اوراق‌ بهادار


از آنجایی که استفاده از قوانین بانکی و موسسات مالی در محدود نمودن استفاده از بیت کوین دشوار است، گزینه ممکن دیگر، به کار بردن مقررات سرمایه‌گذاری و اوراق بهادار است. اولین گزینه این است که بیت کوین ها به عنوان اوراق بهادار دسته بندی شوند. آزمون هاوی (Howey Test) آزمونی است که دادگاه عالی آمریکا تنظیم کرده است تا معلوم شود که آیا یک قرارداد مشخص شرایط یک قرارداد سرمایه‌گذاری را دارد یا خیر. در اینجا باید بررسی شود که طرح بیت کوین شامل سرمایه‌گذاری پول در یک شرکت مشترک با سودآوری هست یا صرفا تلاشی بدون سود است.

از آنجاییکه بیت کوین یک سازمان عمومی همچون یک شرکت یا کسب وکار تجاری نیست، دادگاه آمریکا احتمالا آن را به شکل قرارداد سرمایه‌گذاری نخواهد دید. علاوه بر این، بر خلاف سهام یا قراردادهای سرمایه‌گذاری دیگر، بدون اینکه نیاز به فروش بیت کوین ها برای به دست آوردن ارز مورد نظر باش، می‌توانند به طور رایگان برای خرید آنلاین مورد استفاده قرار بگیرند. با این حال تست دیگری به نام آزمون شباهت خانوادگی (Family Resemblance Test) وجود دارد. بدین معنی که یک برگه اوراق بهادار ممکن است شباهت قوی به یکی از دسته بندی های مجاز ابزارهای اوراق بهادار داشته باشد.

چهار دسته مجاز ارزیابی ابزارها عبارتند از:

  • انگیزه های منطقی فروشنده و خریدار
  • توزیع ابزارها و اینکه آیا اینها به طور مشترک برای سرمایه‌گذاری یا سفته بازی تجارت می‌شوند
  • آیا عموم سرمایه گذاران این ابزارها را اوراق بهادار می دانند؟
  • آیا عوامل کاهش دهنده برای کاهش خطر این ابزارها وجود دارد؟

با اعمال این فاکتورها، از آنجاییکه بیت کوین می‌تواند مبادله شود و بازخرید پول نقد باشد، شاید بتواند به عنوان برگه اوراق بهادار طبقه بندی شود. از طرفی تحت فاکتور انگیزه، دادگاه آمریکا می‌تواند انگیزه های خریدار و فروشنده بیت کوین را به طور مداوم ببیند و رصد کند که آن را برای خرید آنلاین یا فرصت سرمایه‌گذاری استفاده می‌کنند. البته حداقل هدف خالقان بیت کوین این بوده که به عنوان ابزار مبادله استفاده شود، بنابراین اینکه اوراق بهادار باشد، جای بحث دارد.

 


نتیجه گیری


بیت کوین به کاربران امکان می‌دهد بدون هیچ واسطه ای انتقال پول غیر قابل بازگشت انجام دهند. تراکنش فوری و بدون واسطه، پرداخت جهانی، کارمزد بسیار پایین و بی تاثیری تحریم بر بازکردن حساب بیت کوین، از ویژگی های این پول است.

بیت کوین می‌تواند از روش هایی از جمله exchange (خرید بیت کوین با سایر ارزها از صرافی ها) و درآمد قطره ای در ازای مشاهده تبلیغات حاصل می‌شود. همچنین وبسایت هایی نیز وجود دارند که به اعضای خود بیت کوین رایگان می‌دهند که عملکرد این وبسایت ها عموما مبتنی بر بخت آزمایی است. همچنین بیت کوین می‌تواند با تبدیل به سایر ارزها یا خرید از درگاه بیت کوین فروشگاه ها به فضای فیزیکی ورود پیدا کند. با وجود چالش ها و پیچیدگی های تنظیم مقررات و با توجه به رشد روزافزون این سرمایه مجازی باید با تدوین مقررات لازم، از آثار منفی این پدیده در جامعه جلوگیری نموده و از مزایای آن بهره مند شویم.

 

مطالب مرتبط:

ETF بیت کوین چیست؟

ترید و معامله ارزهای دیجیتال را چگونه شروع کنیم؟

فورک شبکه بیت کوین چگونه بر قیمت بیت کوین تاثیر می گذارد؟

آموزش تحلیل تکنیکال بیت کوین و ارزهای دیجیتال

فناوری بلاک چین و بانکداری

 


منبع: مرکز تحقیقات بلاک چین


 

نظرات (0)

دارای رتبه 0 بواسطه 5 بر اساس 0 رأی
نظر ارسال شده‌ی جدیدی وجود ندارد

دیدگاه خود را بیان کنید

  1. ارسال دیدگاه بعنوان یک مهمان - ثبت نام کنید و یا وارد حساب خود شوید.
امتیازدهی:
پیوست ها (0 / 3)
اشتراک‌گذاری موقعیت مکانی شما

درباره ما

"مرکز تحقیقات بلاک چین" به‌عنوان بزرگترین وب سایت تخصصی، پژوهشی و آموزشی بلاک چین در جهان توسط مجموعه ای از متخصصان حوزه بلاک چین و ارزهای رمزنگاری شده از سال 1396 به ‌صورت رسمی فعالیت خود را آغاز نمود.


ادامه درباره ما